De volwassen hond

Adopteren, een oplossing, soms een moeilijkheid

U wil graag een hond,  heeft hier grondig over nagedacht, en u verkiest te adopteren….  Dit is een heel mooi gebaar, maar u moet hier echt op voorbereid zijn.


Een hond die men adopteert is meestal (niet altijd) een volwassen hond.  Daarmee bedoel ik niet alleen van grootte, en leeftijd, maar ook van karakter en opvoeding.  Zijn karakter is reeds gevormd op basis van de opvoeding die hij heeft gekregen voordat hij in de shelter aankwam.


 

Ofwel heeft u geluk en hebben de voorgaande meesters  de hond een degelijke basisopvoeding gegeven (hij kan alleen blijven, is proper, trekt niet aan de leiband, ...), ofwel heeft u geen geluk en heeft de hond absoluut geen opvoeding gekregen, en dan beginnen de problemen.


Er is nog een derde mogelijkheid, jammer genoeg een zeer triestige, maar dit kan gebeuren (ik spreek uit ervaring) : u adopteert een hond die mishandeld is geweest.  Dan zal uw geduld enorm op de proef gesteld worden.

 

De eerste optie : de hond heeft een kleine basisopvoeding gekregen :

De eerste dagen zal de hond testen of bij u dezelfde regels gelden als diegene die hij gekregen heeft.  Als u een hond in een shelter haalt, zal u niet weten welke opvoeding hij heeft gekregen.  Als u echter bij een particulier gaat, zal deze u het wel kunnen zeggen, maar de vraag is dan natuurlijk of hij eerlijk is....

 

Het is aan u om de hond te observeren, en om UW regels op te leggen.  Een hond die reeds een (zelfs minieme) opvoeding heeft gekregen, zal gemakkelijker luisteren naar zijn nieuw baasje en zal de regels aanvaarden.  Een vijfjarige hond die nog nooit is opgevoed, zal vanzelfsprekend meer moeite hebben om plots wel te luisteren (dit hangt natuurlijk af van zijn karakter).  U kan dit vergelijken met een kind dat steeds alles heeft mogen doen, en plotseling, van één dag op de andere, regels krijgt.  Grote paniek!!

 

Het is belangrijk om goed overeen te komen in de familie (wat de ene verbiedt, moet iedereen verbieden).  Sommige honden kunnen van de situatie profiteren, opnieuw zoals bij kinderen, oh, deze persoon is minder streng, ik zal mij bij hem beschutten, “hij laat mij wel doen waar ik zin in heb”.

 

Tweede optie : de hond heeft geen enkele opvoeding gekregen :

Als hij nog jong is, is dit nog ok.  Men begint op nul, en men bouwt samen aan zijn opvoeding.  Opnieuw is het belangrijk dat iedereen dezelfde regels volgt!

Laat de hond tijdens de eerste weken wennen aan u, aan zijn nieuwe omgeving en geef elkaar tijd om elkaar te leren kennen.
Het is goed om zich in een hondenschool in te schrijven, maar de eerste dagen heeft dit geen zin, want de hond moet u leren kennen om u plezier te willen doen en naar u te willen luisteren.


Creëer thuis een band tussen uzelf en uw nieuwe vriend, ga ermee wandelen (steeds aan de leiband), leer hem uw stem te kennen en te herkennen.  Hij zal zo uw verschillende intonaties leren kennen (ze roept mij om te spelen, ik heb een stomiteit begaan, AAN TAFEL, ...).

Schrijf u na enkele dagen/weken in in een hondenclub.  Licht u voldoende in omtrent de uren van de lessen, het nodige materiaal, de mogelijke disciplines.....

Luister vervolgens steeds naar de instructeur(s).

 

Derde optie, de moeilijkste: de hond werd mishandeld.

Geduld, geduld, geduld, geduld, …..  en nog eens geduld.

Dit zal nodig zijn om hem terug vertrouwen te geven in de mens, in de wereld rondom hem, en om hem soms zelfs terug te leren leven!

De eerste regel met mishandelde honden : hem nooit vastzetten !  Neem hem niet in uw armen, steek hem nooit in een hoekje, bijvoorbeeld om zijn leiband aan te doen.  Hij moet ruimte hebben om te kunnen vluchten.


Het kan gebeuren dat u hem de eerste dagen zelfs niet ziet : hij zal zich verstoppen, uit schrik, angst, desoriëntatie, …


Laat hem tot bij u komen, hem nooit verplichten om bij u te komen.  Hij zal vanzelf komen als hij durft.  Als hij uit zijn hoekje komt, is het belangrijk om dan niet te hevig te zijn in uw blijdschap, integendeel.  Doe alsof er niets aan de hand is, als hij bij u blijft, geef hem een klein koekje/snoepje (misschien zal hij dit zelfs niet aanvaarden).  Als hij dat wil, laat hem terug weggaan, hij komt wel terug.  Hij moet de eerste stap naar u zetten, niet omgekeerd!

Het kan zijn dat hij voor welke reden ook op zichzelf plast.  Het is héél belangrijk, ik dring hierop aan, dat u niet boos wordt !!  U moet hem niet feliciteren, maar zeker en vast niet boos worden (IK DRING AAN)! 

Dit zijn honden die echt uit pure angst plassen,   Daarom is het belangrijk dat u niet boos wordt, ze zijn reeds bang.  Vooral ook dat dit de minste band die er eventueel reeds tussen jullie bestaat zou beschadigen!

Sommige van deze honden zullen opnieuw moeten opgevoed worden omtrent voeding :


Een hond die in de steek werd gelaten door zijn meester heeft prioritaire instincten (waaronder overleven).  Opgesloten honden zullen zelfs hun uitwerpselen eten en hun urine drinken om te overleven!  Honden die nog toegang hadden tot de tuin, hebben kunnen overleven door gras te eten (rijk in water en vezels), dankzij plassen, en als er bomen waren, dankzij het eten van de schors en de takken!


Opnieuw : geduld !  Hem terug leren brokjes kennen, of BARF-voeding (zoals u verkiest).  Wees niet verbaasd als u hem in het begin zelfs met de hand zal moeten voeden, geleidelijk aan (maar toch wel snel, zodanig dat het geen gewoonte wordt).  Het zal gemakkelijker zijn om hem terug te leren drinken, want hij zal vanzelf aangetrokken worden door de vloeistof, welke vloeistof dan ook.

Het moeilijkste met verlaten honden is om ze terug te leren vertrouwen te geven.  Een hond geeft alles aan zijn meester, en als deze hem in de steek laat, zelfs in goede handen, is dit een enorme shock voor de hond.  Hij kan niet spreken, heeft niet echt tranen om te huilen.  Maar zelfs al was de hond ongelukkig bij zijn baasje, het blijft heel hard voor hem om gescheiden te worden van zijn meester.  Hij kan hier heel slecht op reageren, en mogelijks laat hij zich helemaal gaan!

Voeg een reactie toe